Waarom een modewebshop bij 40 procent retouren niets meer overhoudt aan een extra order

De cijfers van het derde kwartaal zien er goed uit. Het aantal orders ligt 18 procent hoger dan vorig jaar en de brutomarge staat op 52 procent. Sinds de campagne met gratis retourneren is ook de conversie gestegen. De winst is desondanks gedaald. De ondernemer wijst naar de advertentiekosten, die per klik weer duurder zijn geworden, en naar de vervoerder, die in januari zijn tarieven verhoogde. Beide kosten zijn inderdaad gestegen, en samen verklaren ze een fractie van de daling. De rest zit in de 40 procent van de pakketten die terugkomen.

Reken dit uit voordat het vierde kwartaal begint. Wij zien bij modewebshops dat december de omzetpiek van het jaar geeft en januari de retouren en de terugbetalingen. Daar komt bij dat de Autoriteit Consument en Markt op 23 juli 2026 (beoordeling, geen formeel besluit) heeft laten weten dat kledingwebshops via Thuiswinkel.org mogen samenwerken aan een onderzoek naar het effect van retourkosten op koop- en retourgedrag, op voorwaarde dat deelname vrijwillig is en elke webshop zelf bepaalt welk bedrag hij rekent. Wie dit najaar zijn retourbeleid aanpast, doet dat dus in een markt waarin concurrenten hetzelfde overwegen. En volgens het onderzoek dat Rebel, TAUW en Ecolaw (onderzoeksrapport in opdracht van de ministeries van Infrastructuur en Waterstaat en van Economische Zaken, 2025) opleverden, rekende 71 procent van de Nederlandse modewebshops op dat moment niets voor een retour, kost het verwerken van één retour 12 tot 17 euro, en hanteren de onderzoekers als uitgangspunt dat ongeveer 35 procent van de online bestelde kledingstukken teruggaat.

Wat een retour een webshop werkelijk kost: het rekenvoorbeeld

Alles in deze paragraaf is een rekenvoorbeeld met bewust gewone getallen: geen extreme verzendtarieven en geen kortingscode van 30 procent. Het gaat om de mechaniek, en die kun je daarna op je eigen cijfers zetten.

Het bedrijf is een damesmodewebshop met 30 medewerkers. Het verwerkt 100.000 orders per jaar met een gemiddelde orderwaarde van 96,80 euro inclusief btw, 80 euro exclusief btw. De inkoopwaarde is 45 procent van de verkoopprijs, 36 euro, zodat de brutomarge per order 44 euro is. Verzenden kost 5,50 euro per pakket en is gratis voor de klant boven 50 euro; picken, inpakken en verpakking kosten 2,50 euro; de betaalprovider rekent afgerond 1 euro per order. Aan advertenties, affiliates en e-mailmarketing geeft de webshop 1,2 miljoen euro per jaar uit, 12 euro per geplaatste order. Retourneren is gratis: de webshop betaalt het retourlabel van 5,50 euro en besteedt per retour 4 euro aan controleren, opnieuw verpakken en terugboeken. Van de geretourneerde artikelen gaat 10 procent niet meer tegen de volle prijs weg; die worden in het voorbeeld tot nul afgewaardeerd, gemiddeld 3,60 euro per retour. Ter vergelijking: het rapport van Rebel en collega's (2025) meldt dat ongeveer 90 procent van de geretourneerde kleding opnieuw wordt verkocht, en dat het verwerken van een retour 12 tot 17 euro kost. De 5,50 plus 4 euro in het voorbeeld zit daar onder, omdat de heenzending en het inpakken hier apart staan.

Om het overzichtelijk te houden rekent het voorbeeld per order, en een retour is een volledige retour. In werkelijkheid gaat vaak één artikel uit een order van drie terug; de mechaniek is dan dezelfde, alleen de bedragen per regel verschillen.

Een gehouden order levert 23 euro op. Een geretourneerde order kost 34,10 euro, en het grootste deel daarvan, de 12 euro marketing, is al uitgegeven op het moment dat de klant op bestellen klikt. De verwachte bijdrage per geplaatste order is dan 60 procent van 23 euro, min 40 procent van 34,10 euro. Wat de gehouden orders opleveren en wat de retouren kosten, houden elkaar bij 40 procent bijna in evenwicht: er blijft 16 cent over. Over 100.000 orders is dat 16.000 euro bijdrage, en daar moeten de vaste kosten van kantoor, klantenservice, huur en software nog vanaf.

Als formule, met drie getallen die je uit je eigen cijfers haalt: B is de bijdrage van een gehouden order, V is het verlies op een geretourneerde order, R is het retourpercentage geschreven als getal (40 procent = 0,40).

Die 40 procent ligt dicht bij wat de branche meet. Thuiswinkel.org rapporteerde in 2023 (kennisartikel op basis van 9 miljoen verzonden en geretourneerde artikelen, data uit 2020 van de expertgroep Cross-Border E-commerce) een gemiddeld retourpercentage van 40,6 procent voor damesmode in Nederland, tegen 50,9 procent in Duitsland en 19,2 procent in Frankrijk, en meldde dat het verwerken van een retour vier tot vijf keer zoveel handling vraagt als het verzenden van een order. Een Nederlandse damesmodewebshop met gratis verzenden, gratis retourneren en 12 euro marketing per order draait dus gemiddeld op de grens.

Waarom je dit niet in de jaarrekening ziet

De 34,10 euro van een retour staat nergens als één bedrag. De heenzending en het retourlabel zitten in de regel logistiek, het inpakken en de verwerking in personeelskosten of fulfilment, de afwaardering in de inkoopwaarde van de omzet, en de marketing in de regel marketing. Elke regel apart oogt als een percentage dat bij de branche past. De omzet in de jaarrekening is bovendien de omzet na retouren, 4,8 miljoen euro in het voorbeeld, en de brutomarge daarop is 52 procent. Dat percentage klopt. Of de laatste 10.000 orders geld hebben opgeleverd, lees je er niet uit af.

Wij zien bij webshops dat de rapportage stopt bij de brutomarge en het marketingbudget als percentage van de omzet. De bijdrage per geplaatste order, na retouren, wordt zelden uitgerekend, omdat daarvoor cijfers uit vier systemen bij elkaar moeten: het orderplatform, de vervoerder, de betaalprovider en het advertentieaccount. De verkoopleider stuurt op conversie en orders, de marketeer op kosten per order. De logistiek manager kijkt naar de kosten per pakket en telt een retour als een pakket erbij. Alle drie halen hun doel, en de 16 cent per order komt in geen van hun rapportages voor.

Wat gratis retourneren met de orders en met de retouren doet

Dat de campagne met gratis retourneren meer orders opleverde, was te verwachten. Wood (Journal of Marketing Research, 2001) liet in drie experimenten zien dat een soepel retourbeleid de drempel om te bestellen verlaagt en tegelijk het aantal retouren minder verhoogt dan winkeliers verwachten, omdat de klant een product dat eenmaal in huis is als zijn eigendom gaat zien en er dan meer waarde aan hecht dan voor de bestelling. Voor een webshop betekent dit dat de kast van de klant de retourbak voor een deel leeg houdt.

Janakiraman, Syrdal en Freling (Journal of Retailing, 2016) voegden in een meta-analyse van 21 studies daar iets aan toe wat voor de rekensom hierboven direct van belang is. Zij splitsten retourbeleid in vijf dimensies: tijd, geld, moeite, reikwijdte en ruilen. Soepelheid in geld en moeite verhoogt vooral de kans op een aankoop. Soepelheid in reikwijdte, dus welke producten en in welke staat je terug mag sturen, verhoogt vooral het aantal retouren, terwijl een langere bedenktijd en een ruilmogelijkheid het aantal retouren juist verlagen. Orders en retouren reageren dus op verschillende onderdelen van het beleid. Wie geld, moeite en reikwijdte tegelijk versoepelt, krijgt beide effecten, en de rekening daarvan staat in de tabel hierboven.

Petersen en Kumar (Journal of Marketing, 2009) vonden bij een grote retailer dat klanten die af en toe iets terugsturen daarna meer kopen dan klanten die nooit iets retourneren, en dat dit verband omslaat bij een hoog retourgedrag: boven een bepaald niveau kost elke volgende retour toekomstige omzet in plaats van dat hij die oplevert. Retouren horen daarmee bij een goede klantrelatie, tot een grens die per klant verschilt.

Hoeveel klanten aan gratis retourneren hechten, is minder dan de meeste webshops aannemen. Shang, Pekgün, Ferguson en Galbreth (Journal of Operations Management, 2017) berekenden uit eBay-veilingen wat kopers extra betalen voor een volledige teruggave bij retour, en vonden dat die waarde kleiner is dan gedacht, verschilt tussen ervaren en onervaren kopers, en vrijwel verdampt zodra er heenverzendkosten zijn die niet worden terugbetaald. Of een retourbijdrage klanten wegjaagt, staat dus niet vast; het hangt af van het hele pakket van verzenden, terugbetalen en retourneren.

Reken per categorie en per klant: de spreiding rond de 40 procent

De 40 procent uit het rekenvoorbeeld is een gemiddelde over de hele shop. Het geld wordt per categorie verdiend of verloren, en daar zit de spreiding.

De percentages per categorie zijn in dit voorbeeld gekozen; de verhoudingen komen overeen met wat het Thuiswinkel-onderzoek (2023) als hoofdoorzaak van retouren noemt: bij 70 procent van de geretourneerde dameskleding is maat of pasvorm de reden, en pasvorm speelt bij een broek harder dan bij een sjaal. Met dezelfde 23 euro bijdrage en 34,10 euro verlies per retour verliest de webshop 8,41 euro op elke broekenorder en verdient hij 17,29 euro op elke accessoire-order. Het gemiddelde van 16 cent middelt een verlies van 252.000 euro op broeken weg tegen een winst van 173.000 euro op accessoires, en in het rekenvoorbeeld is de broekencampagne precies de campagne die de meeste orders binnenhaalt.

Een niveau dieper zit de klant. Buldeo Rai en collega's (Vrije Universiteit Brussel, 2026, onderzoek onder bijna 10.000 online consumenten in tien Europese landen, gepubliceerd in Transportation Research) vonden dat 15 procent van de consumenten meer dan de helft van zijn bestellingen terugstuurt, gemiddeld vijftien producten per jaar, en dat die groep bijna 60 procent van de uitstoot van retouren veroorzaakt. Deze kopers bestellen impulsiever en vaker meerdere varianten tegelijk. In het rekenvoorbeeld zou een klant die 70 procent van zijn orders terugstuurt de webshop 16,97 euro per order kosten. Petersen en Kumar (2009) laten zien dat je die klant niet zomaar moet wegsturen, omdat retourneren tot een bepaald niveau bij een goede klant hoort. Wel hoort de bijdrage per klant, na retouren, in dezelfde lijst te staan als de omzet per klant. Het artikel over het Pareto-principe als risicometer beschrijft hoe je zo'n lijst opbouwt.

Welk retourpercentage is acceptabel voor een modewebshop?

Een branchenorm voor het retourpercentage helpt je niet, omdat de grens uit je eigen bijdrage en je eigen retourkosten volgt. Beantwoord daarom deze vier vragen; ze zijn zo opgeschreven dat je ze ook zonder gekoppelde systemen kunt beantwoorden, met een export uit het orderplatform en de facturen van vervoerder en advertentieplatform.

1. Wat is de bijdrage van een gehouden order? Brutomarge min verzending, inpakken, betaalkosten en marketing per geplaatste order. Neem voor marketing het hele budget van de laatste twaalf maanden gedeeld door alle geplaatste orders, ook de geretourneerde. In het rekenvoorbeeld 23 euro. Lukt het niet per categorie, doe het dan voor de tien best verkopende artikelen.
2. Wat kost een retour? Heenzending, retourlabel, inpakken, verwerking, betaalkosten, afwaardering en de marketing die de order binnenhaalde, bij elkaar opgeteld. In het rekenvoorbeeld 34,10 euro. Wie de tijd van het retourteam nog nooit heeft gemeten, neemt de 12 tot 17 euro verwerkingskosten uit het rapport van Rebel en collega's (2025) als startpunt en meet daarna een week mee.
3. Waar ligt je grens? Deel de bijdrage uit vraag 1 door de som van vraag 1 en vraag 2: B / (B + V). In het rekenvoorbeeld 23 / 57,10, dus 40,3 procent. Ligt je werkelijke retourpercentage daar meer dan vijf procentpunten onder, dan verdient elke extra order geld en is gratis retourneren een goede investering. Ligt het erboven, dan kost elke order die de campagne extra binnenhaalt geld, hoe goed de conversie ook is.
4. Welke categorieën en welke klanten zitten boven die grens? Een retourpercentage van 55 procent op broeken is bij een bijdrage van 23 euro een verlies van 8,41 euro per order; pas bij een bijdrage van 45 euro per gehouden order wordt het bij dezelfde retourkosten een kleine winst.

Zit je op alle vier de vragen onder de grens, dan is er niets aan de hand, ook niet bij 35 procent retouren, en dan is dit artikel voor jou een bevestiging. Dat komt voor, vooral bij webshops met een eigen merk en een brutomarge boven de 65 procent, en bij shops waarvan de marketing grotendeels vast is. In dat laatste geval hoort de marketing niet bij het verlies per retour: de bijdrage bij houden wordt dan 35 euro, het verlies bij retour 22,10 euro en de grens 61 procent. De vraag die je dan eerlijk moet beantwoorden, is of dat marketingbudget echt zou blijven staan als er 10.000 orders minder binnenkwamen. Bij advertenties die per klik of per order worden afgerekend, daalt het budget mee met de orders, en dan hoort de 12 euro in de som.

Wanneer dit verhaal niet opgaat

De grens van 40 procent hangt aan drie aannames uit het rekenvoorbeeld: een brutomarge van 55 procent, marketing als variabele kostenpost van 12 euro per order, en retouren die als hele order terugkomen. Wie een van de drie anders heeft, krijgt een andere grens.

Een webshop met een eigen merk en een inkoopwaarde van 30 procent heeft een bijdrage per gehouden order van 35 euro bij dezelfde kosten. De grens ligt dan bij 35 / (35 + 34,10) = 0,507, afgerond 51 procent, en 40 procent retouren is voor hem gewoon winstgevend. Voor een shop met veel terugkerende klanten die via e-mail bestellen, is de marketing per order een fractie van de 12 euro uit het voorbeeld, en schuift de grens dezelfde kant op. En een shop die vooral schoenen verkoopt, waar de klant twee maten bestelt en er één terugstuurt, verliest per retour de helft van een order en houdt de andere helft aan omzet; die shop heeft een tabel per orderregel nodig, en de grens ligt dan hoger.

De grens kan ook lager liggen. Verzendt een webshop voor 7 euro per pakket naar Duitsland, heen en terug, waar Thuiswinkel.org (2023) een retourpercentage van bijna 51 procent voor damesmode noemt, dan wordt de bijdrage per order in het rekenvoorbeeld ruim 8 euro verlies. Wie in die markt wil groeien, moet in dit voorbeeld eerst het retourbeleid aanpassen; een groter advertentiebudget vergroot anders alleen het verlies.

Wat kan een modewebshop doen als de retouren de bijdrage per order opeten?

Vijf maatregelen, met bij elk het getal uit het rekenvoorbeeld of de bron waar hij op steunt. De eerste is er een waar wij zelf aan verdienen, want stuurinformatie inrichten is ons werk; lees die dus met dezelfde argwaan als een offerte.

1. Zet de bijdrage per order na retouren op het dashboard, per categorie en per maand. In het rekenvoorbeeld verandert het beeld van "brutomarge 52 procent, prima" in "16 cent per order, broeken verliezen 8,41 euro". Het hoeft geen datawarehouse te zijn: een maandelijks exportbestand uit het orderplatform met per order de categorie, de retourstatus en de marketingbron, gekoppeld aan de factuur van de vervoerder en het advertentieaccount, volstaat om te beginnen.
2. Vraag een retourbijdrage, en houd ruilen gratis. Rebel en collega's (2025) gingen in hun model, op basis van eerder onderzoek en interviews, uit van 15 procent minder retouren bij een verplichte retourbijdrage, en rapporteerden dat webshops die al iets rekenen gemiddeld 2,26 euro vragen, met een bandbreedte van 50 cent tot ruim 5 euro. In het rekenvoorbeeld daalt het retourpercentage bij een bijdrage van 3,95 euro van 40 naar 34 procent en zakt het verlies per retour naar 30,15 euro; de bijdrage per order wordt dan 4,93 euro. Zelfs als het aantal orders daardoor met 10 procent daalt, gaat de jaarbijdrage van 16.000 naar ruim 440.000 euro. Blijven de retouren onverwacht op 40 procent, dan is de bijdrage nog altijd 1,74 euro per order. Janakiraman en collega's (2016) laten zien dat een ruilmogelijkheid het aantal retouren verlaagt; gratis ruilen naast een betaalde retour combineert beide effecten. De Consumentenbond schreef op 30 juni 2026 (nieuwsbericht) dat zelfs een kleine bijdrage het aantal retourzendingen al vermindert, en noemde retourkosten een aanvullende maatregel, na betere productinformatie.
3. Los de pasvorm op voordat de order wordt geplaatst. Bij 70 procent van de geretourneerde dameskleding is maat of pasvorm de reden, volgens Thuiswinkel.org (2023). Maatadvies op basis van eerdere aankopen, een maattabel per merk in plaats van één tabel voor de hele shop, foto's op modellen van verschillende maten en een verplichte retourreden per artikel die je maandelijks terugleest: elk daarvan verlaagt het retourpercentage zonder aan het beleid te tornen. Zakt het retourpercentage in het rekenvoorbeeld daardoor van 40 naar 36 procent, dan stijgt de bijdrage per order van 16 cent naar 2,44 euro, ruim 244.000 euro per jaar en 228.000 euro meer dan nu. Het rapport van Rebel en collega's (2025) noemt betere pasvorminformatie en gestandaardiseerde maatvoering als de maatregelen met de meeste ruimte.
4. Stuur de advertenties bij op bijdrage na retour, in plaats van op kosten per order. In het rekenvoorbeeld haalt een broekencampagne orders binnen die 8,41 euro verliezen, en een accessoirecampagne orders die 17,29 euro opleveren. Een campagne die wordt beoordeeld op kosten per order ziet dat verschil niet. Geef het advertentieplatform de bijdrage per categorie na retouren mee als doelwaarde, of houd het eenvoudig en verlaag het bod op de categorieën boven je grens.
5. Beslis per klant. Petersen en Kumar (2009) laten zien dat retourneren tot een bepaald niveau bij een goede klant hoort en daarboven omslaat. Een lijst met per klant de omzet, het retourpercentage en de bijdrage van de laatste twaalf maanden maakt zichtbaar voor wie gratis retourneren een goede investering is en voor wie niet. Wat je vervolgens met die laatste groep doet, is een commerciële keuze; het rekenvoorbeeld geeft er het getal bij: 16,97 euro verlies per order bij 70 procent retouren. Buldeo Rai en collega's (2026) raden daarbij aan om een soepel retourbeleid niet als lokmiddel in te zetten en deze groep vooral betere maat- en pasvorminformatie te geven, omdat zij volgens het onderzoek eerder slecht geïnformeerd zijn dan onverschillig.

Wat je hierin ook kiest, de retouren van het vierde kwartaal komen in januari terug. Het geld gaat dan binnen 14 dagen terug naar de klant. De voorraad komt terug in een maand waarin hij alleen nog in de uitverkoop weggaat, en de btw op de creditnota's verreken je in de aangifte over januari. Zo werkt het retourbeleid van oktober door in de kas van januari.

Wat de wet zegt over retourkosten, en welke vragen je aan je adviseur stelt

Een consument die online koopt, heeft volgens de regels die de Autoriteit Consument en Markt (uitleg voor verkopers, geraadpleegd september 2026) samenvat, een bedenktijd van 14 dagen na ontvangst van het product. Binnen die termijn mag hij de koop zonder opgave van reden ongedaan maken. De webshop betaalt dan binnen 14 dagen alles terug wat de klant heeft betaald, inclusief de bezorgkosten van de heenzending, en mag daarmee wachten tot het product terug is of de klant een verzendbewijs heeft gestuurd; koos de klant voor een duurdere bezorgoptie, dan hoeft alleen de standaardoptie te worden vergoed. De kosten van het terugsturen mogen voor rekening van de klant komen, op voorwaarde dat de webshop dat vóór de koop duidelijk heeft gemeld; is dat niet gebeurd, dan zijn die kosten voor de webshop. Een klant mag het product beoordelen zoals hij dat in een winkel zou doen, bij kleding dus passen; wordt het product daarbuiten gebruikt of beschadigd, dan mag de webshop waardevermindering in rekening brengen. Sinds juni 2026 moet een webshop volgens dezelfde ACM-uitleg bovendien een duidelijk zichtbare functie aanbieden waarmee de klant de koop binnen de bedenktijd ongedaan maakt, een herroepingsknop, en de klant daarover vooraf informeren. Het onderzoek van Rebel en collega's (2025) concludeerde dat een wettelijk verplichte retourbijdrage op korte termijn niet haalbaar is vanwege het Europese consumentenrecht; de keuze ligt dus bij de webshop zelf.

Wij geven geen juridisch advies, en het bovenstaande laat zien waarover je advies nodig hebt. De vragen voor je adviseur: hoe formuleer je de retourbijdrage in de algemene voorwaarden en in het bestelproces zodat aan de informatieplicht is voldaan; mag je een retourbijdrage rekenen bij een ruil of alleen bij een terugbetaling; welke regels gelden voor je klanten in Duitsland, België en Frankrijk als je daar verkoopt; hoe leg je waardevermindering vast zonder in conflict te komen met het herroepingsrecht; voldoet je bestelproces aan de verplichte herroepingsknop en wat zijn de gevolgen als de informatie daarover ontbreekt; en hoe verwerk je de retourbijdrage en de creditnota's in de btw-aangifte.

Veelgestelde vragen over retouren en de bijdrage per order bij een modewebshop

Hoeveel kost een retour mijn webshop werkelijk?

Meer dan het retourlabel. In het rekenvoorbeeld in dit artikel kost een geretourneerde order 34,10 euro: de heenzending van 5,50 euro, het retourlabel van 5,50 euro, inpakken 2,50 euro, verwerking 4 euro, betaalkosten 1 euro, afwaardering 3,60 euro en de 12 euro marketing die de order binnenhaalde. Het rapport van Rebel en collega's (2025) noemt 12 tot 17 euro alleen voor het verwerken van een retour, en Thuiswinkel.org (2023) meldt dat een retour vier tot vijf keer zoveel handling vraagt als een verzending.

Bij welk retourpercentage verdien ik niets meer aan een order?

Deel de bijdrage van een gehouden order (B) door de som van die bijdrage en het verlies bij een retour (B + V). In het rekenvoorbeeld: 23 / (23 + 34,10) = 23 / 57,10 = 0,403, dus 40,3 procent. Bij een hogere brutomarge of lagere marketingkosten per order schuift die grens omhoog; bij een eigen merk met 70 procent brutomarge ligt hij in het voorbeeld rond de 51 procent.

Mag ik als webshop retourkosten in rekening brengen?

Volgens de uitleg van de Autoriteit Consument en Markt (geraadpleegd september 2026) mogen de kosten van het terugsturen voor rekening van de klant komen, als de webshop dat vóór de koop duidelijk heeft gemeld. De bedenktijd van 14 dagen blijft bestaan, en de webshop betaalt binnen 14 dagen het aankoopbedrag en de kosten van de standaard heenzending terug. Sinds 23 juli 2026 mogen kledingwebshops via Thuiswinkel.org bovendien samenwerken aan een onderzoek naar het effect van retourkosten, waarbij elke webshop zelf zijn bedrag bepaalt. Vraag je adviseur hoe je dit in je voorwaarden en je bestelproces vastlegt.

Wat gebeurt er met mijn omzet als ik retourkosten invoer?

Dat weet niemand vooraf precies; het onderzoek waar de Autoriteit Consument en Markt in 2026 ruimte voor gaf, moet dat juist meten. Wat bekend is: Rebel en collega's (2025) gingen in hun model uit van 15 procent minder retouren bij een verplichte bijdrage, Janakiraman en collega's (2016) vonden dat soepelheid in geld vooral de aankoopkans beïnvloedt, en Shang en collega's (2017) vonden dat klanten minder waarde hechten aan gratis retourneren dan winkeliers aannemen. In het rekenvoorbeeld blijft de maatregel winstgevend, ook als het aantal orders met 10 procent daalt.

Waarom groeit mijn webshop wel en mijn winst niet?

Omdat de omzet in de jaarrekening de omzet na retouren is, en de kosten van een retour over vier regels verspreid staan: logistiek, personeel, inkoopwaarde en marketing. Elke regel apart oogt normaal. De bijdrage per geplaatste order, na retouren, laat zien of de extra orders geld opleveren. In het rekenvoorbeeld is dat 16 cent per order bij 40 procent retouren.

Hoe bereken ik de bijdrage per order na retouren?

Neem de brutomarge van een order en trek verzending, inpakken, betaalkosten en marketing per geplaatste order af; dat is de bijdrage bij houden, 23 euro in het voorbeeld. Tel voor een retour alle kosten op die niet terugkomen: heenzending, retourlabel, inpakken, verwerking, betaalkosten, afwaardering en marketing; dat is het verlies bij retour, 34,10 euro in het voorbeeld. De bijdrage per geplaatste order is dan B × (1 - R), min V × R, met R als retourpercentage geschreven als getal (40 procent = 0,40). In het voorbeeld: 23 × 0,60 = 13,80 euro, min 34,10 × 0,40 = 13,64 euro, blijft 0,16 euro. Doe dit per categorie, want het gemiddelde van de shop middelt de verliezers weg.

Welke categorieën in mijn webshop verliezen geld door retouren?

De categorieën waar pasvorm de koop bepaalt. In het rekenvoorbeeld verliezen broeken bij 55 procent retouren 8,41 euro per order en jurken bij 45 procent 2,70 euro, terwijl tops bij 30 procent 5,87 euro opleveren en accessoires bij 10 procent 17,29 euro. Thuiswinkel.org (2023) noemt maat of pasvorm als reden bij 70 procent van de geretourneerde dameskleding. Met een export uit het orderplatform vul je deze tabel met je eigen cijfers per categorie.

Meer lezen: Het Pareto-principe is ook een risicometer voor je bedrijf en Cashflow als groeiremmer: waarom MKB's vastlopen en hoe je doorbreekt.

← Terug naar kennisbank